Wszystko zaczęło się w latach osiemdziesiątych, kiedy to grupa dzieci pod okiem zapaleńca Józefa Baściuka, na pożyczonym sprzęcie rozpoczęła naukę strzelania z łuku. Po kilku miesiącach funkcjonowania w spartańskich warunkach, młodą i biedną sekcję wspomógł Jerzy Juszczak - ówczesny dyrektor legnickiego OSiR-u, który zakupił dziesięć łuków i udostępnił stadion do prowadzenia treningów. Z OSiR-u młodzi łucznicy zostali przekazani do Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego, gdzie zaopiekował się sekcją dyrektor Kazimierz Kociszewski. Powstała wówczas sekcja łucznicza "Ikar", której bazą miała być Szkoła Podstawowa nr 7.

W nowym lokalu warunki do trenowania teoretycznie były dobre, jednak dyrekcja "siódemki" niechętnie gościła łuczników na swoim terenie. W takiej sytuacji postanowiono znaleźć nowego patrona. Okazała się nim Szkoła Podstawowa nr 11, w której przy pełnej akceptacji władz szkoły salę gimnastyczną przystosowano do strzelania z łuku, tworząc tym samym warunki do trenowania w okresie zimowym. Uporano się również z budową torów letnich. Dzięki pomocy rodziców usypano wał ochronny i postawiono wiatę na stadionie piłkarskim przy ul. Świerkowej. Niestety, kiedy można było wreszcie spokojnie myśleć o pracy z dziećmi i młodzieżą, legnicki MOS został rozwiązany. Na krótki okres sekcję łuczniczą przejął Kolejowy Klub Sportowy "Piast" Legnica, ale ten mariaż trwał bardzo krótko. Sympatykom legnickiego łucznictwa nie pozostało nic innego jak założyć własny jednosekcyjny klub.

Tak oto 6-go czerwca 1991 roku został zarejestrowany Ośrodek Sportów Łuczniczych Dzieci i Młodzieży "Strzelec", którego pierwszym prezesem został Henryk Mazur. W tym okresie w Ośrodku doskonaliło się wielu dobrych zawodników, którzy mogli realizować swoje marzenia sportowe, wśród nich była między innymi Katarzyna Mazur, która zapoczątkowała sukcesy naszych łuczników, natomiast w latach 90 uzyskiwała bardzo dobre wyniki zarówno w kraju jak i w Europie.